หลังจากไม่มีอะไรทำอยู่พักหนึ่ง จากเหตุการณ์น้ำท่วม ทำให้เกิดผลงานชิ้นนี้ขึ้น

ต้องขอขอบคุณเพื่อนที่อยากอ่าน ที่ทำให้มีกำลังใจแต่งต่อจนจบตอนที่หนึ่งได้

ถ้าไม่ชอบ ก็ติได้นะครับ

แต่ถ้าชอบ กดโฆษณาด้านขวาซักครั้งนึงครับ 555 [จะมีมากดซักคนมั้ยเนี่ย]

ตอนต่อๆไปน่าจะออกมาเรื่อยๆถ้ามีเวลาว่างอีก

Chapter 01 : System

Chapter 02 : …

ใครจะมีจิตอาสามาช่วยกันแปลมันเป็นภาคภาษาอังกฤษก็ยินดีครับ ติดต่อมาได้เลย

Overwhelming Planet Series โดย simplus อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ต้นฉบับ.

วันที่ 36 ก็ไม่มีอะไรนอกจากการเตรียม Present แล้วก็ไป Present ในวันที่ 37 ซึ่งก็ไม่ได้มีอะไรแต่ต่างจาก Present โดยทั่วๆไป หลัง Present BO ก็พาไปเลี้ยงยาวยันดึกเลย
วันที่ 38 ตอนเช้าได้ทำการสรุปความรู้ทั้งหมดที่จำเป็นในการพัฒนา Project นี้ต่อให้พี่เลี้ยงฟัง เพื่อให้พัฒนาต่อได้ง่ายๆ แล้วการฝึกงานที่ SMPC ก็จบลง
วันที่ 39 ของการฝึกงาน : กลับมาบางซื่ออีกครั้ง มีการพูดสรุปโครงการโดยผู้บริหารระดับสูง มอบใบประกาศนียบัตร และให้รางวัลกับผู้ชนะการประกวด Innovative Suggestion กิจกรรมถ่ายรูป และเลี้ยงมื้อสุดท้าย เป็นการสิ้นสุดกิจกรรม

เนื่องจาก Post นี้เป็น Post สุดท้ายของการฝึกงานกับ SCG มีหลายอย่างที่อยากบอกให้ทุกคนได้รู้

เกี่ยวกับ Project

• กว่าจะรู้ทุกเรื่อง ต้องทำการ Create New Solution เพื่อทดลอง code บน Visual Studio มากถึง 50 Solution
• Lines of Code สุทธิ สำหรับ Solution ที่ทำเสร็จแล้วคือ 9924 บรรทัด (เป็น Code ที่เขียนเองเกือบเก้าพันบรรทัด ที่เหลือเป็น generated code)
• ตลอดช่วงสองเดือน ถูกแบ่งเวลาให้การศึกษาหาความรู้ในการใช้เครื่องมือมากกว่า 1 เดือน
• ในประเทศไทย ผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับ Silverlight มีน้อย หรือไม่ก็ไม่ค่อยแสดงตัว

เกี่ยวกับบริษัท

• บริษัทของ SCG เป็นบริษัทที่มีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่จากนโยบายของบุคลากรระดับผู้บริหาร แต่จากพนักงานทุกคนในบริษัท ตั้งแต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ยังเรื่องใหญ่โต
• แม้ว่า SCG จะไม่ใช่บริษัททาง IT แต่การมาที่นี่ก็ทำให้ได้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง ที่น่าจะมีประโยชน์ในอนาคต ไม่ใช่ความสามารถที่จะไปฝึกฝนเองเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นการได้เห็นว่า บริษัทที่มั่นคงมันเป็นยังไง วัฒนธรรม และบรรยากาศเป็นอย่างไร ทัศนคติของพนักงานทุกคน ตั้งแต่ระดับแม่บ้าน จนถึงผู้บริหาร เป็นอย่างไร ผมมั่นใจว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ได้จะหากันง่ายๆ ในบริษัททั่วไป(ประโยคนี้ผมอาจจะคิดไปเอง บริษัทอื่นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ เพราะผมฝึกงานอยู่ที่เดียว แต่ผมก็เชื่อแบบนั้นจริงๆ)
• งานที่นี่ถือว่าหนัก และเหนื่อย และพี่ๆทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็รู้สึกแบบนั้น แต่ผมก็รู้สึกว่าทุกๆคน ตั้งใจทำงานให้กับบริษัท และพยายามหาทางพัฒนาบริษัท จนมันเป็นเรื่องธรรมดาไปเลย สำหรับการที่จะทำให้อะไรซักอย่างในบริษัทมันดีขึ้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยที่จะทำให้พนักงานส่วนมาก รักบริษัทได้มากขนาดนี้

สำหรับคนที่อ่าน blog post เกี่ยวกับการฝึกงานของผมตั้งแต่ต้นมาจนถึง post สุดท้ายนี้ได้ แสดงว่าคุณเริ่มอยากไปฝึกงานที่นี่แล้ว โดยเฉพาะถ้าคุณไม่ได้อยู่สาย IT คุณอาจไม่รู้เลยว่า คุณจะถูกส่งไปที่ไหน และทำอะไรบ้าง จนกว่าจะถึงวันประกาศผลการคัดเลือก คุณอาจจะเห็นผมเขียนข้อดีของการฝึกงานกับ SCG ไว้มากมาย แต่มันก็แค่ “ส่วนใหญ่” จากที่ผมคุยกับเพื่อนบางคนที่เข้ามาในโครงการเดียวกันนี้ ก็มีบ้างเหมือนกันที่แทบจะไม่มี Project ให้ทำ หรือพี่เลี้ยงไม่ค่อยว่างมาดูแล หรือแม้แต่การไม่ได้เพื่อนใหม่ แต่ก็เรียกว่าน้อยมากๆ อย่าคิดมากกับเรื่องนี้เลยครับ ถ้าเลือกที่จะฝึกงานที่นี่แล้ว ก็เตรียมตัวให้พร้อมแต่เนิ่นๆ นะครับ โชคดีครับ

วันนี้หยุด project โดยสมบูรณ์ไป 1 วัน เพื่อไปดูงานที่ SCG Experience และ Crystal Design Center แถวเรียบทางด่วนรามอินทรา ตอนแรกไปก็ไม่ได้คิดอะไร หวังว่าจะไป get idea แปลกๆ มาตุนไว้ก็เท่านั้นเอง
เข้าไปที่แรก SCG Experience
แค่ Concept ของที่นี่ค่อนข้างออกนอกกรอบไปแล้ว เพราะมันคือสถานที่ที่พยายามตอบโจทย์ที่ว่า หากเราอยากจะสร้างบ้านซักหลังด้วย idea, concept หรือ design ของเราเอง (แต่ไม่มีความรู้) จะต้องทำอย่างไร
SCG Experience ไม่ใช่แค่ที่รวบรวมสินค้ามากมายหลาก Design ที่มากพอจะเอาไปสร้าง และตกแต่งบ้านได้ทั้งหลัง แต่ยังเป็นแหล่งรวบรวม สถาปนิก วิศวกร มัณฑณากร Designer ที่จะมาให้คำปรึกษาแก่ลูกค้าฟรีๆ
นอกจากนี้ ที่นี่ยังเป็นเหมือนเป็นแหล่งศึกษาพบปะของเหล่านักออกแบบ (ใครก็ได้ที่สนใจ) ซึ่งจะมี zone ที่เป็น เหมือนห้องสมุดนักออกแบบ มีแต่หนังสือ กับ นิตยสาร ที่เกี่ยวข้องกับการ Design ไปจนถึงมีห้องประชุม ห้องทำงานให้คนเหล่านี้ด้วย (สำหรับสมาชิกแบบ Pro) นับว่าเป็นสวรรค์ของนักออกแบบเลยหละ
ไปอีกที่นึง Crystal Design Center
พูดง่ายๆ มันคือแหล่งรวมสินค้าตกแต่งบ้านทุกรูปแบบ โดยตั้งร้านเป็นกลุ่มๆ ไว้ตามอาคารต่างๆ ซึ่งมีร้านรวมแล้วอยู่ในหลักร้อย ระหว่างทางเดินก็จะมีการตกแต่งสถานที่ที่ไม่ซ้ำกันเลย ดูแปลกตาไปตลอดทุกอาคาร แต่ราคาของจะค่อนข้างแพงมากถึงมากที่สุด
สรุป
สองที่นี้ เหมาะมาเดินเที่ยวมากๆ ไม่ต้องจะซื้ออะไร ก็มาเดินเสพงานศิลป์ได้ ตั้งแต่ตัวอาคาร ยันของที่ขายในร้านแต่ละร้าน และเหมาะมากๆ ถ้าจะมาหามุมถ่ายรูปสวยๆ ที่มีเต็มไปหมด มากพอที่จะเดินดูได้หลายๆวัน (เพราะมากลางวันกับกลางคืน จะได้บรรยากาศที่ต่างกันพอสมควร)

วันนี้ลองเอาทุกอย่างไปลองใช้ที่ป้อมที่ประตูหน้าของบริษัท พร้อมกับเอา Project ที่เหมือนจะเสร็จแล้ว ไป Demo ให้กับฝ่าย Safety ได้ดู ซึ่งกระแสตอบรับค่อนข้างดี แต่มี Comment จุกจิกบ้างตามปกติ ซึ่งหลังจากนี้ ถ้าจะ Deploy ใช้จริง ก็ต้องรอให้พี่ฝ่าย IT ที่จะมาดูแล Project ต่อจากผม รู้รายละเอียดและโครงสร้าง Project ดีพอที่จะสามารถแก้ไขปัญหาต่างๆได้ทันที ในช่วงอาทิตย์สุดท้ายนี้ พี่เลี้ยงจึงตัดสินใจให้ไม่ต้องพัฒนาต่อแล้ว แต่ผมเตรียมตัว Present และ พยายามถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เรียนรู้มาให้พี่เข้าใจให้ได้

ใกล้ถึงเวลา Deploy เข้าไปทุกที เริ่มต้นจากการพยายาม Publish Project ขึ้นไปไว้บน Virtual Machine (Windows Server 2003) ด้วย IIS6 ที่พี่เตรียมไว้ให้ แต่ก็ติดปัญหามากมาย เต็มไปหมด จนสุดท้ายทนไม่ไหว ต้องขอใช้เครื่อง PC เอามาลง Windows 7 แล้วใช้ IIS7 ใน Windows 7 มาเปิด Server ทดสอบ เมื่อทำไปเรื่อยๆ เริ่มแก้ปัญหาได้มากขึ้น ทุกๆ อย่างจึงถูกย้ายไปอยู่บน VM กับ IIS6 นั่งงมอยู่นานกว่าทุกอย่างจะลงตัว และช่วงเวลานี้ทำให้รู้ว่า บน Environment ของ VS2010 ที่ใช้ในการ Debug นั้น มันเป็นแหล่งเพาะเลี้ยง Bug ได้เป็นอย่างดี เพราะมี Bug หลายตัวที่เพิ่งจะไปแสดงอาการตอน ขึ้นไปอยู่บน Server จริงๆแล้ว เวลาผ่านมาจนถึงตอนนี้ก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อตัวเองว่าแค่ย้ายโปรแกรมไป run บน server จะใช้เวลามากถึง 4 วัน แต่ก็ถือเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งที่คงไม่ได้เจอกันบ่อยๆ

นักศึกษาฝึกงานในกลุ่มธุรกิจ SCG Chemical ได้ร่วมกันจัดโครงการ “แต้มสี สร้างฝัน” โดยพากันไปพัฒนาโรงเรียนบ้านพยูน อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง ในวันที่ 14 และ 17 พฤษภาคม 2554 โดยไปพัฒนา สนามกีฬา(ทาสีสนามบาส), ปรับปรุงภูมิทัศน์(ทาสีบันไดโรงเรียน, จัดสวนหย่อมหน้าตึกเรียน) รวมถึงไปจัดกิจกรรมให้กับนักเรียนที่นั่น นับว่าเหนื่อยมากทีเดียวที่ต้องมาทำงานในขณะที่ Project ก็ยังคั่งค้างอยู่อีกมากมาย แต่ก็สนุกดีครับ ได้ประสบการณ์และความรู้ใหม่ๆ ในการจัดสวน จากที่ไม่เคยมีมาก่อน และเข้าใจพี่ๆ SCG มากขึ้นเยอะเลยว่า CSR ของพี่ๆ นี่ทำด้วยความเสียสละและสมัครใจจริงๆ เพราะที่ทำงานไม่ได้ให้เวลางานไปทำ แต่ทุกคนจะต้องลางาน หรือเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อไปทำ CSR (CSR ครั้งนี้ก็เห็นพี่ๆ จาก SCG หลายคนมาร่วมทำด้วย)

หลังจากที่ได้รับการแจ้งไว้นานแล้วว่าวันนี้จะมีการทดสอบภาษาอังกฤษ เพื่อให้รู้ว่าภาษาของตนอยู่ในระดับไหน เนื่องจากการจะเข้าเป็นพนักงานของ SCG ได้ จะต้องผ่านเกณฑ์ TOEIC ที่ 550 แต่เนื่องจากงาน Project ที่หยุดทำไม่ได้ จึงวางแผนไว้ว่า การสอบ TOEIC(ตัวอย่างข้อสอบ) ในครั้งนี้ จะเป็นการสอบที่วัดความรู้ภาษาอังกฤษจากความรู้ที่ติดหัวอยู่เพียงน้อยนิด อย่างน้อยก็ได้รู้ Minimum Score ของตัวเองซักครัง (ซึ่งเป็นโอกาสที่หาได้ยาก ที่จะสอบอย่างจริงจัง โดยที่ไม่อ่านอะไรมาสอบ) ข้อสอบมีสอง Part เป็น Listening กับ Reading อย่างละครึ่ง
หลังจากสอบเสร็จในช่วงเช้า ช่วงบ่ายก็มานั่งฟังเพื่อนๆ นำเสนอ Project ที่ส่งประกวด Innovation Suggestion ที่ตอนแรกคิดว่าจะส่ง แต่แล้วก็ไม่ได้ส่งด้วยงานมหาศาลที่ยังไม่เสร็จ ฟังไปฟังมา ก็เริ่มรู้สึกว่าคิดถูกแล้วที่ไม่ได้ส่งไปแย่งรางวัลกับคนอื่น เพราะแต่ละ Project ทำการบ้านมาดีมากๆ (ลืมบอกไปว่า มีรางวัลให้สามรางวัล รางวัลละ 10,000 บาท สำหรับผู้ชนะ)

ความตื่นเต้นเริ่มมาถึง เมื่อพี่เลี้ยงได้ไปตามหาวัตถุหายากชิ้นหนึ่งมาจากกรุงเทพ มันคือ Logitech HD Webcam (C-910) สุดยอด WebCam ในตลาดตอนนี้ ราคาสามพันกว่าบาท มาถึงก็ลองใช้กับ ส่วน Image Processing ของโปรแกรมเลย และผลก็คือ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น WebCam ก็ยังเป็น WebCam อยู่เสมอ มันไม่ใช้ Scanner แผนที่วางไว้หลายอย่างก็เปลี่ยนไป จากแผนที่คาดว่ากล้องน่าจะเก็บภาพบัตรแบบชัดๆ ได้ซัก 16 ใบพร้อมกัน ก็ต้องลดลงมาเหลือแค่ 4 ใบ อีกทั้งจะไปถ่ายตามใจชอบไม่ได้ เพราะบัตรประชาชนนั้นสะท้อนแสงดีเกินไป ต้องควบคุมแสงดีๆ จึงเสียเวลาไป 1 กัน กับการทำวิจัยเรื่อง “สภาพแสดงที่เหมาะสมกับการถ่ายภาพบัตรประชาชนด้วย WebCam” งานนี้เต็มไปด้วยสมมติฐานมากมาย จากพี่ๆ IT และจากผมเอง ใช้ทักษะด้านการงานพื้นฐานอาชีพมากมายในการ ตัดกล่อง เจาะรู ปะกาว เรียกว่ากลายเป็นนักประดิษฐ์ไปเลย หลังจากทดลองไปหลาย Model แล้วไม่สำเร็จซักที สุดท้ายก็มี KeyWord หนึ่งหลุดออกมาจากปากของพี่ IT คนหนึ่ง ที่ค่อนข้าง Pro ด้านการถ่ายรูป (พี่แกถ่าย Portrait เป็นงานเสริม) ก็เลย Search Google แล้วลองทำตามดูโดยที่ไม่รูว่ามันจะ Work ได้อย่างไร แต่เป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์ ที่รูปแบบของ Light Box สามารถควบคุมแสง ให้ถ่ายบัตรได้ชัดและไม่มีแสงสะท้อนได้ ตอนนั้นรู้สึกอยากจะหาชื่อคนคิด Light Box แล้วไปขอบคุณ คนที่สร้างมันขึ้นมาคนแรกมากๆ ดีใจสุดๆ เพราะใช้เวลาหามาทั้งวัน
เมื่อได้รูปแบบของการควบคุมแสงที่เป็นต้นแบบ แล้ว ก็พยายามทดลองหาระยะที่เหมาะสมในการถ่ายภาพ เพื่อนำขนาด ไปสร้าง Light Box ตัวจริง ที่จะทำจากไม้ โดยส่งแบบให้พี่ฝ่ายซ่อมบำรุงช่วยทำให้
อาทิตย์นี้ มีอยู่ครึ่งวันที่ผมต้องไปเรียนเคมีตามคำสั่งของ BO ที่สั่งไว้เมื่อวัน Present ว่าผมต้องไปเรียนรู้ว่าการผลิตของโรงงานนี้มีกระบวนการอย่างไรบ้าง สูตรเคมีแต่ละจุดเป็นอย่างไร เครื่องมือที่ใช้แต่ละจุดมีอะไรบ้าง ซึ่งพี่จากฝ่าย Process มาสอนให้เลย ซึ่งพี่เค้าก็พูดเข้าใจง่ายมากๆ (แบบที่เด็กคอมฟังรู้เรื่อง) แม้จะไม่ได้เอาไปใช้ประโยชน์ซักเท่าไหร่ แต่มีประดับความรู้ไว้ก็ดีครับ

อาทิตย์นี้มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ถึงสองวัน เป็นโอกาสอันดีที่จะได้ปั่นงานอย่างสงบ กับงานที่ท้าทายความคิด (ไม่ได้ท้าทาย Searching Skill อย่างที่เป็นมา) กับงาน Image Processing งานก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมากนัก ก็แค่มีรูปนึงที่ถ่ายมาจาก WebCam เป็นรูปของบัตรประชาชนหลายๆใบ ที่วางอยู่บน Background สีดำ โปรแกรมของเราจะต้องตัดภาพของบัตรแต่ละใบออกมา แล้วอ่านเลขในบัตรประชาชนแต่ละใบออกมาให้ได้ งานดูเหมือนจะยาก แต่จริงๆแล้วใช้เวลาคิดประมาณสามวัน เขียนโปรแกรมประมาณสองวัน ก็เรียบร้อย ไม่มีอะไรต้อง Google ให้เสียเวลา งานของอาทิตย์นี้น่าจะเป็นงานที่ให้ความรู้สึกดีที่สุดแล้วตั้งแต่เริ่มทำมา

วันนี้ทุกคนที่มาฝึกงานที่บริษัทเดียวกันนี้ทั้งหมด 5 คน ต้องมานำเสนอความคืบหน้าของ Project กับพี่ๆ ในบริษัท รวมถึงผู้ใหญ่สองคนของบริษัท ที่นั่งดูการนำเสนอสดๆ จากที่บางซื่อ วันนี้ผม Present คนสุดท้ายเลย ใช้เวลาไป 20 นาที ผลของการ Present เป็นที่น่าพอใจมาก และหลายๆ คนพยายามที่จะผลักดันให้ project นี้ ได้เอาไปใช้จริงๆ และไม่รู้ว่าพี่ๆ ฝ่ายซ่อม ตั้งแต่พี่เลี้ยง สูงขึ้นไปถึงหัวหน้าฝ่าย สูงขึ้นไปถึง MD ของบริษัท ล้วนพูดกดดันและแสดงความคาดหวังอย่างมาก เพราะมีแต่คนคิดจะทำมานานแล้ว แต่ไม่มีใครได้ลงมือทำจริงๆซักที ผมจะเป็นคนที่มาทำมันให้สำเร็จ!!!! (จริงๆแล้วโดนขู่ไว้ว่าถ้าทำไม่เสร็จ พี่จะให้ต่อช่วงเวลาฝึกงานออกไป… พี่พูดอย่างงี้ ผมปั่นงานเต็มกำลังเลยครับ